GELECEĞİN DİŞ HEKİMLERİ
Türkiyenin Diş Hekimliği Öğrencileri Tarafından Kurulmuş Web Sitesi

İSKELET PROTEZLERDE ANA BAĞLAYICI ÇEŞİTLERİ

0

İSKELET PROTEZLERDE KULLANILAN ANA BAĞLAYICI ÇEŞİTLERİ
Ana Bağlayıcı Nedir?
Ana bağlayıcılar hareketli bölümlü protezlerin bir tarafındaki elemanları diğer tarafına bağlayan ve hareketli bölümlü protezlerin diğer tüm parçalarının direkt ve indirekt bağlandığı protez elemanlarıdır. Fonksiyonel stresler altında protezin stabil kalmasına yardım ederler. Rijit yapılardır.

 

 

 

 

 

 

İskelet protezlerde ana bağlayıcılar belirli planlamalar sonucunda belirlenir. Planlama yapılırken birtakım unsurlar göz önünde bulundurulmalıdır:

1-Ana bağlayıcılar hareketli dokulardan uzak olmalıdır.
2-Yumuşak dokudaki vuruklara engel olmalıdır.
3-Undercut’ları elimine etmelidir.
4-Toruslar veya yükselmiş palatal suturalarda rölyef gerekir.
5-Ana bağlayıcılar, serbest sonlanan kaide plağının fonksiyon sırasındaki çarpmalarına engel olacak şekilde lokalize edilmelidir.

Ana bağlayıcıların da sahip olması gereken birtakım özellikler vardır:
1-Oral dokular ile uyumlu olmalıdır.
2-Rijit yapıda olmalıdır.
3-Lingual bölgede dili rahatsız etmemelidir.
4-Alveolar Kret ve Konturlarda değişiklik yapmamalıdır.
5-Rotasyon anında oral dokulara çarpmamalıdır.
6-Gereksiz doku kaplamamalıdır.
7-Yiyecek retansiyonu olmamalıdır.
8-Proteze destek olmalıdır.
Tüm bu özelliklere bakarak Ana bağlayıcılarımızı Maxiller ve Mandibular olarak iki grupta inceleyebiliriz.
A-MANDİBULAR ANA BAĞLAYICILAR
1-Lingual Bar:
Rijit olabilmesi için yüksekliğinin 4mm olması, gingival marjinden de 4mm aşağıda bulunması gerektiği için ağız tabanı ve gingival marjin arasında 8mm den az mesafe varsa kullanılmazlar. Üst sınırı ince alt sınırları kalındır. Sadece undercutlı bölümlerde relief yapılmalıdır.

 

 

 

 

 

 

 

2-Sublingual Bar:
Lingual bara çok benzer. Eğer ağız tabanı mesafesi 7-8 mm den az ise bar ağız tabanına doğru kaydırılır. Lingual barın bir modifikasyonudur. Kesiti armut şeklinde yassı bir bardır. Kalınlaştırılarak bara daha fazla direnç kazandırılmıştır.

3-Singulum Bar (Devamlı Bar):
Ön dişlerin şinelenmesi gereken durumlarda dil barı ile beraber kullanılan bir bar çeşididir. Lingual Bar ile kullanılmadığı taktirde rijit değildir. Lingual bar ile beraber kullanılmasından dolayı besin retansiyonu yüksektir.

 

 

 

 

 

 

4-Lingual Plak:
Lingual frenilumun yüksek olduğu ve lingual bar için yetersiz mesafe durumlarında kullanılır. Periodontal olarak zayıf dişleri stabilize etmek için de kullanılabilir.

 

 

 

 

 

 

5-Labial Bar:
Mandibular Premolar ve Keser dişlerin aşırı derecede linguale eğimli olduğu ya da lingual torusların cerrahisinin yapılamadığı durumlarda kullanılabilir. Cerrahinin kontendike durumları olmadıkça kullanımından kaçınılmalıdır.

 

 

 

 

 

 

B-MAXİLLER ANA BAĞLAYICILAR
1-Tek Palatal Bar:
Genelde Kennedy III vakalarda kullanılan tek palatal bar; ince olması durumunda rijiditesini kaybederken, kalın olduğu durumlarda ise dile çok rahatsızşık verir. Stresi eşit verebilmesi için protezin tam ortasından geçmesi de dezavantajlarından biridir.

 

 

 

 

 

 

2-Palatal Bant:
Posterior dişsiz alanlarda özellikle bilateral kısa dişsizliklerde kullanımı endikedir. Dile rahatsızlık vermeden de rijit olabilir. Ne kadar anteriorda yer alırsa dili rahatsız eder. Anterior dişsizliklerde kullanımı tork etkisi yaratacağı için protezi çıkarabilir.

 

 

 

 

 

 

 

3-U Şekilli Palatal Bağlayıcı:
Hasta görüşünün yanında mekanik açıdan da U şekilli bağlayıcı en az tercih edilen maxiller bağlayıcıdır. Opere edilemeyen torus varlığında ya da çok fazla anterior dişin protez ile telafi edilmesi gereken vakalarda kullanılır. Rijiditesi kötüdür.

 

 

 

 

 

 

 

4-Anterior-Posterior Palatal Bar:
Orta çizgiye dik iki bardan oluşur. Rijit,sağlıklı ve üst çene için en uygun ana bağlayıcıdır. Ana bağlayıcının dişlere bakan kenarları gingival kenardan en az 6mm uzak geçmeli ve kontura uymalıdır. Bunun yanında Tek barın dezavantajlarına da sahiptir.

 

 

 

 

 

 

5-Anterior-Posterior Palatal Bant:
Anterior-Posterior Palatal Bar’ın özellikle distal sonsuzların boş olduğu vakalalarda kullanılabilir. Kennedy 4 vakalarda ise ön bant anteriora uzatılabilir.

 

 

 

 

 

 

6-Palatal Plak:
İnce dökümlerde bile uygun rijidite elde edilebilir. Yüzey gerilimi ile retansiyonu artırır. Hastanın damağını taklit etmesi sebebi ile hasta tarafından kolayca kabul edilebilir.

 

 

 

 

 

KAYNAKÇA:

http://dent2.ege.edu.tr/dosyalar/kaynak/214_protez/bolprotez.pdf

HAREKETLİ BÖLÜMLÜ PROTEZLERDE PLANLAMA-Diş Hekimi Mustafa KIRMIZI
ÜLGEN FURKAN ŞAHAL
GDH HABER

Bunları da beğenebilirsin
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments